ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ
18.3.2009
ΒΙΩΣΙΜΟ ΖΕΦΥΡΙ: ΟΡΑΜΑ ή ΟΥΤΟΠΙΑ;
http://viosimozefyri.wordpress.com
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
1/2009
Περιεχόμενα:
Πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης «Αντώνη Τρίτση»: Ενδιαφέρει και το Ζεφύρι!
ΦΑΚΕΛΟΣ: ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ
Καζέρος Νίκος, «Το ιδιωτικό και το δικό του»
Προεδρικό Διάταγμα 184/2002 για τη σύσταση, οργάνωση και λειτουργία του Οργανισμού Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Τρίτση
Κανονισμός Λειτουργίας Πάρκου
ΠΑΡΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
«ΑΝΤΩΝΗ ΤΡΙΤΣΗ»:
ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΖΕΦΥΡΙ!
Το τελευταίο χρονικό διάστημα καταγράφεται μια σειρά εξελίξεων σχετικά με τη διαχείριση και την τύχη του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνη Τρίτση». Συγκεκριμένα, κινήσεις πολιτών και σχετικές επιτροπές αγώνα καταγγέλλουν την εγκατάλειψη του Πάρκου και την κεκαλυμμένη προώθηση μερικής ιδιωτικοποίησής του (πχ., παραχώρηση σε ιδιώτες, επιχειρήσεις), ενώ ο ΑΣΔΑ και οι Δήμαρχοι των τριών όμορων ΟΤΑ (Καματερού, Ιλίου και Αγίων Αναργύρων) είχαν προγραμματίσει συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΥΠΕΧΩΔΕ για τις 19 Μαρτίου 2009, η οποία τελικά αναβλήθηκε (βλέπε ανακοίνωση ΑΣΔΑ, 13.3.2009) μετά από τη συνάντηση των φορέων με τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ στις 12.3.2009. Η συνάντηση της 12.3.2009 κατέληξε σε μια δήλωση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, η οποία όχι μόνο δεν είναι το ζητούμενο αλλά μάλλον δημιουργεί ανησυχία για το μέλλον του Πάρκου.
Σύμφωνα με τη δήλωση, το ΥΠΕΧΩΔΕ:
α) Αναγνωρίζει τη σημασία του Πάρκου για την ποιότητα ζωής της Δυτικής Αθήνας και ολόκληρου του Πολεοδομικού Συγκροτήματος της Πρωτεύουσας.
β) Εκφράζει τη δέσμευση για παροχή οικονομικής και τεχνικής στήριξης για την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, της περίφραξης, του φωτισμού και των συστημάτων ανακύκλωσης και άρδευσης του Πάρκου. Μάλιστα, η δέσμευση αυτή λαμβάνει και χρηματική έκφραση (700.000 ευρώ), ενώ άλλα τόσα θα προσφέρει Κοινωφελές Ίδρυμα.
γ) Εκφράζει τη δέσμευση για κάλυψη ετήσιων λειτουργικών δαπανών του Πάρκου στο ύψος των 400.000 ευρώ
δ) Η δέσμευση για οικονομική στήριξη των δαπανών αποκατάστασης και λειτουργικών εξόδων (σημεία β και γ) συναρτάται- θολά βέβαια- με την εκπόνηση ενός σχεδίου βιωσιμότητας του Πάρκου. Το σχέδιο αυτό πρέπει- σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ- να περιλαμβάνει ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα αποφέρουν έσοδα, καθώς και τη λήψη μέτρων για τη φύλαξη και τη συντήρηση με ευθύνη του Οργανισμού Διαχείρισης του Πάρκου.
Η παραπάνω εξέλιξη δεν ενδιαφέρει μόνο τους όμορους Δήμους αλλά το σύνολο του Λεκανοπεδίου λόγω του υπερτοπικού χαρακτήρα του Πάρκου. Ιδιαίτερα δε για τις περιοχές της Δυτικής Αθήνας και το Ζεφύρι, το Πάρκο αποτελεί σημαντικό χώρο για πεζοπορία, ποδηλασία, φιλικές συναθροίσεις, κοινωνικές εκδηλώσεις, φυσιολατρικές δραστηριότητες κ.ά. Είναι ίσως ο μοναδικός ελεύθερος δημόσιος χώρος τέτοιας κλίμακας στην περιοχή μας που μπορεί να αποτελέσει πραγματική ανάσα από την πίεση του δομημένου χώρου και των ιδιωτικών λύσεων στο πεδίο της αναψυχής (πχ., παιδότοποι, χώροι άθλησης).
Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η συζήτηση για την «αξιοποίηση του Πάρκου» δεν αποτελεί μια ιδεολογικά και αξιακά ουδέτερη συζήτηση. Στο επίπεδο των ιδεών συγκρούονται σχηματικά δυο προσεγγίσεις. Η πρώτη προσέγγιση είναι αυτή της ανταλλακτικής αξίας: το Πάρκο είναι και μπορεί να γίνει βιώσιμο στο μέτρο και στο βαθμό που θα προσφέρει ανταποδοτικού χαρακτήρα παροχές. Εδώ συναντά κανείς εξειδικευμένες προτάσεις για παραχώρηση αδειών σε ιδιώτες για ποικίλες δραστηριότητες, όπως καφετέριες, ταβέρνες, βιβλιοπωλεία, επιχειρήσεις θεάματος κ.ά. Η δεύτερη προσέγγιση είναι αυτή της αξίας χρήσης και εστιάζει στη σημασία και τη συμβολή του Πάρκου στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών της ευρύτερης περιοχής. Κάποιες φορές μάλιστα γίνεται δεκτή η ύπαρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας εντός του Πάρκου, αρκεί αυτή να καλύπτει επίσης κάποιες κοινωνικές ανάγκες και προϋποθέσεις (πχ., καφετέρια από δημοτική επιχείρηση και όχι από ιδιώτη, απασχόληση ανέργων της περιοχής).
Απέναντι σε αυτές τις δυο προσεγγίσεις μπορεί να αναδειχτεί και μια τρίτη προσέγγιση: αυτή της ενδογενούς αξίας του Πάρκου ως ελεύθερου-δημόσιου-φυσικού χώρου. Με άλλα λόγια, το Πάρκο διαθέτει μια αυταξία ως τέτοιο! Η προσέγγιση αυτή δεν αναζητά σε κάποια εξωτερική σχέση-δύναμη τη νομιμοποίηση και ανάδειξη του Πάρκου αλλά στην ίδια τη φύση και το χαρακτήρα του. Ο χώρος αυτός είναι και μπορεί να συνεχίσει να είναι χώρος ελεύθερης κίνησης, δημιουργίας, αναζήτησης, αισθητικής και φυσικής απόλαυσης, συνάντησης με το μη δομημένο, συνάντηση με τοπίο, φυσιογνωμίες. Το Πάρκο προσφέρει ένα οπτικό, ηχητικό και οσμητικό τοπίο, η διατήρηση του οποίου απαιτεί το μη δομημένο!
Οτιδήποτε δομηθεί θα συμβάλει και στην αλλοίωση της φυσιογνωμίας του Πάρκου αλλά και στην ουσιαστική κατάργησή τους ως ξεχωριστού-μοναδικού τοπίου σε ένα κορεσμένο δομημένο περιβάλλον. Ήδη οι πιέσεις της δόμησης είναι ισχυρές και αναμένεται να εκδηλωθούν ακόμα ισχυρότερες υπό την απειλή της απαξίωσης και μη οικονομικής βιωσιμότητας. Σιδεροκατασκευές, κτιριακές εγκαταστάσεις προσκόπων, καφετέριες, παιδότοποι, ναοί και συνοδευτικά κτίσματα ήδη κάνουν αισθητή την παρουσία τους και αποτελούν- σε ένα βαθμό- δούρειο ίππο για την εισχώρηση του δομημένου στο φυσικό χώρο. Ανάλογα Πάρκα σε χώρες της Ευρώπης με σχετική παράδοση περιβαλλοντικών πάρκων δεν επιτρέπουν καμία δόμηση (ούτε WC!) παρά μόνο την αποκατάσταση και συντήρηση ιστορικών και μνημειακών κτισμάτων που αποτελούν συστατικό μέρος της φυσιογνωμίας τους.
Η υπόθεση του Πάρκου αναδεικνύει τη σύγκρουση δυο αντιλήψεων, της αξίας χρήσης και της ανταλλακτικής αξίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι προωθούν την πρώτη και μεριμνούν για αυτή μέσω της ανάδειξης της δεύτερης. Με άλλα λόγια πρεσβεύουν ότι μέσω της εμπορικής/ ανταποδοτικής αξιοποίησης θα ενισχύσουν τη βιωσιμότητα του Πάρκου ως αξία χρήσης. Η άποψη αυτή είναι ελκυστική αλλά ατελέσφορη. Το μόνο που εξασφαλίζει είναι ότι στο όνομα της οικονομικής βιωσιμότητας θα αυξηθεί και θα κυριαρχήσει το δομημένο εις βάρος του αδόμητου και φυσικού χώρου. ΤΟ ΠΑΡΚΟ έχει ενδογενή αξία ως ελεύθερος και δημόσιος χώρος με ιδιαίτερη φυσιογνωμία. Η διαφύλαξη αυτής της αξίας προϋποθέτει την ανακάλυψη και αναγνώρισή της. Την αναγνωρίζουμε όμως όλοι ή όσοι διατυπώνουν λόγο για την τύχη του Πάρκου;
Στο πλαίσιο ανάδειξης της αυταξίας του Πάρκου, εγκαινιάζουμε ένα ΦΑΚΕΛΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ που θα περιλαμβάνει ποικίλο υλικό: α) φωτογραφικό υλικό για την τρέχουσα κατάσταση αλλά και για τις όποιες αλλαγές στη σχέση αδόμητου-δομημένου εντός του Πάρκου χώρου, β) επιστημονικό υλικό για την αξία του Πάρκου, γ) ευρύτερο θεωρητικό υλικό για τη σχέση αξίας χρήσης και ανταλλακτικής αξίας στη σύγκρουση δημόσιου και ιδιωτικού χώρου και δ) θεσμικό καθεστώς, αποφάσεις θεσμικών οργάνων, πρωτοβουλίες κατοίκων.
Πηγές τεκμηρίωσης
(ενδεικτικές)
Πρόγραμμα Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (http://park.ornithologiki.gr)
“SOS Το Πάρκο Τρίτση ρημάζει! SOS”
http://perivallonsos.blogspot.com/2007/09/sos-to-sos.html
ΠΑΡΚΟ Τρίτση SOS Ανοιχτή Επιτροπή Αγώνα (www.parkosos.tk )
ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ (http://filoitouparkou.wordpress.com )
Φρεμεντίνης Σπύρος, «Το πάρκο Τρίτση ρημάζει», Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 9/9/2007 (www.enet.gr/online/online_print?id=99451216 )
Λάγιου Διονυσία, «’Φυτοζωεί’ το Περιβαλλοντικό Πάρκο ‘Αντώνης Τρίτσης’, Το Έθνος, 7/10/2007
(http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=137034 )
Λιάλιος Γιώργος, «Θυμήθηκαν το πάρκο ‘Α. Τρίτσης’ 13 χρόνια μετά», Καθημερινή, 13/3/2009 (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_13/03/2009_307388 )
ΑΣΔΑ/ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ (http://www.asda.gr/elxoroi )
Δήμος Ιλίου: www.ilion.gr
Δήμος Αγίων Αναργύρων: www.agan.gov.gr
Δήμος Καματερού: www.kamatero.gr
Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας: www.asda.gr
ΥΠΕΧΩΔΕ: www.minenv.gr
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 184/2002 (ΦΕΚ 172Α, 26.7.2002) «Σύσταση, οργάνωση και λειτουργία νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Οργανισμός Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνη Τρίτση» στη θέση Πύργος Βασιλίσσης»
ΦΑΚΕΛΟΣ
«ΠΑΡΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Α. ΤΡΙΤΣΗ»
Σε αυτό το πρώτο Ενημερωτικό Δελτίο, ο Φάκελος για το Πάρκο: α) αναδημοσιεύει ένα άρθρο του αρχιτέκτονα κ. Νίκου Καζέρου με τίτλο «Το ιδιωτικό και το δικό του», όπως έχει δημοσιευθεί αρχικά στο περιοδικό ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ (τεύχος 34, 2002, σελ. 81-83) και στην ιστοσελίδα www.reconstruction.gr . Το άρθρο αυτό θέτει με τρόπο συνοπτικό και ουσιαστικό το ζήτημα της σύγκρουσης δημόσιου και ιδιωτικού, αναδεικνύοντας τη σημασία της αξίας χρήσης έναντι της αξίας ανταλλαγής, β) δημοσιεύει το Προεδρικό Διάταγμα 184/2002 σύστασης του Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου και γ) τον Κανονισμό διάρθρωσης και λειτουργίας του Οργανισμού Διοίκησης και Διαχείρισης του Πάρκου (ΥΑ 9069/2004), έτσι ώστε όλοι οι ενδιαφερόμενοι να έχουν άμεση αντίληψη της θεσμικής λειτουργίας του Φορέα.
1) Το ιδιωτικό και το δικό του¹
Του Νίκου Καζέρου, αρχιτέκτονα
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–><!–[if !vml]–><!–[endif]–>Ο Henry Lefebvre, στο βιβλίο του Δικαίωμα στην πόλη-Χώρος και Πολιτική έγραφε ότι «…η πόλη και πραγματικότητα της πόλης, προκύπτουν από την αξία χρήσης. Η ανταλλακτική αξία, η γενίκευση του εμπορεύματος μέσω της εκβιομηχάνισης τείνουν να καταστρέψουν, υποτάσσοντάς την, την πόλη και την πραγματικότητά της,..»² . Σήμερα, αυτή η τάση έχει μετατραπεί σε πραγματικότητα και η ανταλλακτική αξία αφορά όχι μόνο το βιομηχανικά παραγόμενο υλικό προϊόν, το ψηφιακό προϊόν, την πληροφορία ή την οποιαδήποτε εικόνα, αλλά και το αστικό τοπίο, τις πλατείες, τους δρόμους, τα μνημεία. Στο παγκόσμιο χρηματιστήριο αξιών συμπεριλαμβάνεται η ίδια η πόλη και καθημερινά η εικόνα της είναι το αντικείμενο πολλαπλής διαπραγμάτευσης και εκποίησης.
Μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα γενικευμένης αποτίμησης και διαπραγμάτευσης των μερών της πόλης που υπακούει στην αρχή του κέρδους και της απόσβεσης, ο (υλικός) δημόσιος χώρος της εξακολουθεί να είναι ένα από τα πεδία ισχυροποίησης της κρατικής εξουσίας με την εφαρμογή σε αυτόν διαχειριστικών προγραμμάτων, θεωρείται χώρος που ανήκει, κατά παράδοξο τρόπο δικαιωματικά, στο ιδιωτικό και επομένως θα πρέπει να εξασφαλίζει τα ανεξέλεγκτα οικονομικά συμφέροντά του. Παράλληλα έχει μετατραπεί σε τόπο αναφοράς ιδιαίτερων ομάδων (οικονομικοί μετανάστες, πρόσφυγες) για την κοινωνική τους ενσωμάτωση στην πόλη και αποκτά νέο νόημα μέσω μιας αγωνιώδους συλλογικής έκφρασης – όπως οι διαδηλώσεις τοπικών ή παγκόσμιων κοινωνικών κινημάτων για την φτώχεια. Αποτελεί έναν από τους τόπους εκδήλωσης του ποινικού κράτους, καθώς είναι θέατρο διεξαγωγής επιχειρήσεων κατασταλτικού χαρακτήρα και λειτουργίας δικτύων οπτικής καταγραφής της ανθρώπινης δραστηριότητας. Τέλος, επαναπροσδιορίζεται σε σχέση με νέους τύπους δημόσιας ζωής και τίθεται σε αμφισβήτηση από τον άϋλο ψηφιακό διευρυμένο χώρο. Θα λέγαμε λοιπόν ότι ο δημόσιος χώρος υποδέχεται αλλά και υπόκειται στα πάντα, αφορά όλους και όλα. Ένα τέτοιο τοπίο ωστόσο, προκαλεί αναπόφευκτα διάφορα ερωτήματα που δεν αφορούν αποκλειστικά την αρχιτεκτονική αλλά μπορεί να περιληφθούν σε μια ευρύτερη πολιτική συζήτηση. Σε ποιόν λοιπόν ανήκει ο δημόσιος χώρος; Ποιός τον διαπραγματεύεται και με ποιούς τρόπους; Είναι αντικείμενο διακύβευσης; Υπάρχει δημόσιος χώρος, πως μπορεί να οριστεί και που μπορεί να αναζητηθεί; Ποιός τελικά είναι ο ρόλος του ιδιωτικού;
Το δημόσιο όχημα του ιδιωτικού.
Η υπερίσχυση του ιδιωτικού, της συνεχούς διεύρυνσής του σε βάρος του δημοσίου μπορεί να γίνει κατανοητή μέσω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος και των ενεργειών που πραγματοποιούνται για την ανάκτηση του τελευταίου. Βέβαια, η χρήση του όρου ανάκτηση σημαίνει ότι ο δημόσιος χώρος έχει χαθεί ή ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες συνθήκες της αστικής ζωής. Ταυτόχρονα όμως υπονοείται ότι το δημόσιο μπορεί να ανήκει, να εμφανίζεται αλλού, σε χώρους που πιθανόν να επιτρέπουν μια διαφορετική εκδήλωσή του. Έχουμε να κάνουμε μ΄ έναν πόλεμο κυριαρχίας ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό; Ίσως. Φαίνεται ότι το δημόσιο υπάρχει όσο εξασφαλίζει το ιδιωτικό, ότι είναι το όχημα εκείνο που θα οδηγήσει το ατομικό, το ιδιωτικό σε θρίαμβο. Είναι ο σύγχρονος τρόπος χρήσης του δημόσιου χώρου που συνηγορεί στην άποψη, ότι η παραγωγή του αφορά τελικά την κατανάλωσή του από το ιδιωτικό. Είναι η παράλογη θεώρηση του δημόσιου ως φυσική ιδιοκτησία του ιδιωτικού που επιτρέπει την οικονομική εκμετάλλευσή του. Αντιστρέφοντας τα πράγματα θα λέγαμε ότι το ιδιωτικό υποδύεται πλέον το δημόσιο, χρησιμοποιώντας είτε υπάρχουσες υποδομές είτε δημιουργώντας νέους χώρους, στην κλίμακα του μεγάλου. Πρόκειται δηλαδή για την παραγωγή εκείνου του «δημόσιου χώρου» που θα τον ονομάζαμε «επιχειρηματικό χώρο», ο οποίος δανείζεται προς όφελός του, στοιχεία του «παραδοσιακού» δημόσιου χώρου και υλοποιείται μέσα από πολύπλοκα λειτουργικά και σχεδιαστικά προγράμματα, όπως τα προγράμματα των αχανών εμπορικών κέντρων, των αεροδρομίων-αγορών, των πολιτιστικών κέντρων κλπ.
Η απειλή. Και όταν το ιδιωτικό απειλείται με οικονομική συρρίκνωση και προσβάλλεται ο ζωτικός του χώρος, τότε διακυβεύεται η ύπαρξη του δημόσιου. Παίρνοντας για παράδειγμα την Αθήνα, μια περιφερειακή ευρωπαϊκή πόλη, όπου η σύγκρουση δημόσιου – ιδιωτικού αποτυπώνεται παντού, από το κτηματολόγιο και την εκτός σχεδίου αστικοποίηση έως τις πυρκαγιές των καταπατητών γης και τον ανώνυμο παράκτιο τοπιακό αυτο-σχεδιασμό, παρατηρείται το φαινόμενο της κατάληψης, με νομότυπες πάντα διαδικασίες, όλων των δημόσιων χώρων της, χερσαίων και παραθαλάσσιων, από εκείνη την κοινωνική ομάδα των επιχειρηματιών αναψυχής. Η ομάδα αυτή – ένας από τους διαπραγματευτές της πόλης, αναπληρώνει κάθε φορά αστραπιαία τον δεσμευμένο από τις αρμόδιες κρατικές αρχές παράνομο αλλά και πολύτιμο εξοπλισμό της, με τον οποίο έχει καταλάβει κοινόχρηστους δημόσιους χώρους, αμφισβητώντας με τον τρόπο αυτό τα όρια του δημόσιου (χώρου) και υπερασπίζοντας το ιδιωτικό-ατομικό. Οι θεσμοθετημένες διαδικασίες ακυρώνονται και ο δημόσιος χώρος περνά προς στιγμή στην δικαιοδοσία του ιδιωτικού. Ένα νέο είδος κατάληψης, επιχειρηματικής κατοχής λαμβάνει χώρα. Κατάληψης που δεν σχετίζεται με κοινωνικές διεκδικήσεις και δεν επιφέρει την ενεργοποίηση των κρατικών δυνάμεων καταστολής. Υπό την πίεση μιας λανθάνουσας θεσμοποιήσης, του «όλα είναι ιδιωτικά», ο δημόσιος χώρος, όπως μια πλατεία, διατηρεί, κατ΄ επίφαση, το χαρακτηριστικό του συλλογικού και υπόκειται σε ουσιώδη μεταλλαγή του νοήματός και της χρήσης του, εκπίπτει δηλαδή σε προέκταση-επικράτεια του ιδιωτικού. Εκείνο που κυρίως ενδιαφέρει εδώ, είναι η τιμή της ανταλλακτικής αξίας. Γι αυτό και δεν θα ήταν υπερβολική η διατύπωση, ότι ο δημόσιος χώρος μπορεί να αποκτά αξία, να συντηρείται, και να προβάλλεται όσο περισσότερο επικερδής είναι για τους ιδιώτες, όσο ευνοεί την επιβίωση και κυριαρχία του ιδιωτικού στο δημόσιο. Δεν έχει σημασία αν αγνοεί το ιδιωτικό την οποιαδήποτε πολιτισμική αξία του δημόσιου χώρου, σημασία έχει ότι δικαιούται ως ισχυρό ιδιωτικό την εκμετάλλευσή του, την εξαντλητική οικονομική διαχείρισή του. Ανατρέχοντας στις ταινίες κινουμένων σχεδίων προηγούμενων δεκαετιών, οι κόρες των ματιών ορισμένων «ηρώων», ανάλογα με το τι έβλεπαν, χάνονταν συχνά πίσω από την εικόνα του δολαρίου. Σήμερα στα μάτια του ιδιωτικού εναλλάσσονται διαρκώς οι εικόνες περισσοτέρων νομισμάτων. Πρόκειται για διαστροφή του «βλέμματος»; Η μήπως για συνειδητά ελλιπή εννόηση των πραγμάτων;
Η τελική(;) αμφισβήτηση.
Στην αμφισβήτηση ή και την ακύρωση του δημόσιου χώρου έρχεται να συνεισφέρει και το γεγονός της αυξανόμενης αστυνόμευσής του (επιτήρηση), με την προληπτική καταγραφή των όσων συμβαίνουν εντός του (ηλεκτρονική παρακολούθηση). Άλλοτε αυτός είναι χώρος περιθωριακών ομάδων, των μεταναστών, των φτωχών, επομένως τόπος αυξημένου κινδύνου και απειλής για την κοινωνική οργάνωση και την λειτουργία του ιδιωτικού. Άλλοτε, το υπερβολικό κόστος ανάκτησης-διαμόρφωσης, προσδίδει στον δημόσιο χώρο υπερβολική οικονομική-ανταλλακτική αξία, που η απόσβεση της επένδυσης και η εξασφάλιση κέρδους για το ιδιωτικό απαιτεί την με κάθε τρόπο φύλαξη και προστασία του. Μια τέτοια θεώρηση και η εν συνεχεία ανάλογη διαχείριση του δημόσιου χώρου φανερώνει σημαντική μετάθεση του νοήματός του. Μήπως από τη στιγμή που ο δημόσιος χώρος έχει μετατραπεί σε αντικείμενο εποπτείας και αυστηρής φύλαξης, υποστασιοποιεί τις προσωπικές-ιδιωτικές προβολές μιας ψευδούς δημοκρατίας; Μήπως διακυβεύεται η υπόστασή του, όταν από κατεξοχήν χώρος εμφάνισης της κοινωνικής εκδήλωσης έχει μεταπέσει σε χώρο ετοιμόρροπης ανοχής της;
Υπάρχει δημόσιος χώρος;
Ο δημόσιος χώρος και το νόημα του μεταλλάσσεται συνεχώς. Από χώρος δράσης του κοινωνικού συνόλου, σε ιδιωτικό «αστικό» χώρο, του οποίου η οργάνωση χαρακτηρίζεται από χωροχρονική απροσδιοριστία και ιδιωτικοποίηση της συλλογικής μνήμης. Από χώρος ελεύθερης παραμονής, σε χώρο που απαιτεί άμεσα ή έμμεσα, την καταβολή αντιτίμου για τη χρήση του. Από εν δυνάμει πεδίο ποινικών αδικημάτων και επιτόπιας απονομής δικαιοσύνης – άποψη που τον εξομοιώνει με ανοιχτό «αστικό κελί», σε φρουρούμενο μεταμοντέρνο «αστικό συντελεστή του ιδιωτικού». Από θεωρούμενο ανεπαρκώς δημοκρατικό υλικό χώρο, σε ψηφιακή γη της επαγγελίας, στης οποίας τους δυαδικούς δημόσιους χώρους αναζητείται μια διευρυμένη, αλλά υπό συνεχή επιτήρηση, δημοκρατία. Υπάρχει τελικά δημόσιος χώρος μέσα στην κυρίαρχη συνθήκη που ορίζει το ιδιωτικό, καθώς περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τον εαυτό του, αναφερόμενο εξακολουθητικά στο δικό του; Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στο ότι ο προβληματισμός για τον δημόσιο χώρο, για την ύπαρξή του, είναι κατά βάση πολιτικό ζήτημα και σχετίζεται με τις ευρύτερες επιλογές και αποφάσεις της κοινωνίας. Η αρχιτεκτονική μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα για τον δημόσιο χώρο, αν αποποιηθεί το ρόλο του «διασκεδαστή» των νέων συνθηκών του ιδιωτικού. Αν σταματήσει να είναι ενθουσιώδης αναγνώστης ενός επιχειρηματικού έπους, που περιγράφει την κατάκτηση του δημόσιου χώρου και της αποδίδει έμμεσα, τον ελκυστικό ρόλο ενός ακόμα διαπραγματευτή της πόλης.
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–><!–[if !vml]–><!–[endif]–>
¹ Παράφραση του τίτλου του βιβλίου: Στίρνερ Μαξ, Ο μοναδικός και το δικό του, μτφρ-επιμ. Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου, εκδ. Πολιτεία, Αθήνα, 1974(1η έκδοση), εκδόσεις Μαρμίτα, Αθήνα, 2002 (επανέκδοση).
² Lefebvre Henry, Δικαίωμα στην πόλη – Χώρος και Πολιτική, μτφρ. Πάνος Τουρνικιώτης &Κλωντ Λωράν, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1977, σ.17.
Φωτογραφίες πάνω:©Μ. Καμινάρη/από την σειρά: “Στα όρια της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης” 12/2006
Φωτογραφία κάτω: ©Μ. Καμινάρη/”Αρχαία Αγορά”, 2005.
2) ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΡΙΤΣΗ
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–><!–[if !vml]–>
<!–[endif]–><!–[if !mso]–>
<!–[endif]–><!–[if !mso & !vml]–> <!–[endif]–><!–[if !vml]–> |
<!–[endif]–>
|
Άρθρο: 1 Σύσταση – Επωνυμία |
| Συνιστάται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία “Οργανισμός Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνη Τρίτση” στη θέση Πύργος Βασιλίσσης, το οποίο στη συνέχεια θα αποκαλείται “Οργανισμός. |
|
|
| 1. Ο Οργανισμός εδρεύει στο δήμο Ιλίου, στη θέση Πύργος Βασιλίσσης έχει πλήρη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και εποπτεύεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων ‘Εργων.2. Ο Οργανισμός έχει κοινωφελή χαρακτήρα και είναι μη κερδοσκοπικός, τυχόν δε κέρδη από τις δραστηριότητες του διατίθενται για την επίτευξη των σκοπών του. |
|
|
| Άρθρο 3 Σκοπός |
| 1.- Σκοπός του Οργανισμού είναι η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών με κάθε πρόσφορο και σύγχρονο μέσο, με την ανάπτυξη δραστηριοτήτων εντός του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνη Τρίτση αλλά και εκτός αυτού εφόσον κρίνεται σκόπιμο και πρόσφορο.2.- Για την επίτευξη του σκοπού αυτού ο Οργανισμός αναλαμβάνει τις εξής δραστηριότητες:
α) Συντήρηση, λειτουργία, ανανέωση και περαιτέρω ανάπτυξη του Πάρκου σύμφωνα με τις αρχές της βιώσιμης-αειφόρου ανάπτυξης. β) Πληροφόρηση, εκπαίδευση, επιμόρφωση, κατάρτιση των πολιτών σε θέματα προστασίας και διαχείρισης περιβάλλοντος. γ) Ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνικών και τεχνολογιών φιλικών προς το περιβάλλον (όπως προστασία δασών και εδαφών, ανακύκλωση υλικών, καθαρισμό λυμάτων, δημιουργία ενεργειακού πάρκου ανανεώσιμων πηγών κ.λπ.). δ) Προώθηση πρότυπων – πιλοτικών ερευνητικών προγραμμάτων για θέματα περιβάλλοντος και οικολογικών καλλιεργειών με παράλληλη παραγωγή οικολογικών προϊόντων στο Πάρκο. ε) Διοργάνωση μόνιμων και περιοδικών εκθέσεων για την κατανόηση του φυσικού κόσμου και των προβλημάτων του περιβάλλοντος. στ) Ανάπτυξη βοτανικού κήπου και φυτωρίου αττικής χλωρίδας. ζ) Διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων, παραστάσεων, θεαμάτων, συναυλιών και άλλων δραστηριοτήτων αναψυχής. η) Δημιουργία κατάλληλων χώρων παιχνιδιού και περιπέτειας με θέμα το περιβάλλον αλλά και χώρων άθλησης και κολύμβησης. θ) Ανάπτυξη εμπορικών δραστηριοτήτων συναφών με τη λειτουργία του Πάρκου όπως εκμετάλλευση εστιατορίων, αναψυκτηρίων, υπαίθριων αγορών είτε με προϊόντα του φυτωρίου είτε με προϊόντα οικολογικών καλλιεργειών που παράγονται στο Πάρκο αλλά και εξωτερικών καλλιεργειών βεβαιωμένης ποιότητας και γενικά δραστηριοτήτων που αφορούν στην εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων του Πάρκου και συνάδουν με το σκοπό του. ι) Κάθε άλλη δραστηριότητα που κρίνεται πρόσφορη από το Δ.Σ για την προώθηση του σκοπού του Οργανισμού και είναι σύμφωνη με τις εξειδικεύσεις του Κανονισμού Λειτουργίας. 3.- Για την εκπλήρωση των σκοπών και την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, ο Οργανισμός συνεργάζεται με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των διεθνών οργανισμών, τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις δημόσιες επιχειρήσεις και κάθε άλλο αρμόδιο οργανισμό του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Ο Οργανισμός συνεργάζεται επίσης με ημεδαπά και αλλοδαπά εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα ή οργανισμούς του ιδίου ή συγγενούς επιστημονικού ενδιαφέροντος, μη κυβερνητικές οργανώσεις, καθώς και με νομικά ή φυσικά πρόσωπα του ιδιωτικού τομέα (μελετητές εμπειρογνώμονες, ερευνητές κλπ), που δραστηριοποιούνται στα πεδία αρμοδιότητάς του. |
| Άρθρο: 4 Διοίκηση του Οργανισμού |
| 1.- Ο Οργανισμός διοικείται από εννεαμελές Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ) που συγκροτείται από:α) Ενα μέλος που ορίζεται με τον αναπληρωτή του από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων.
β) Ενα μέλος που υποδεικνύεται με τον αναπληρωτή του από τον Οργανισμό Αθήνας. γ) ένα μέλος που υποδεικνύεται με τον αναπληρωτή του από την Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Αθηνών-Πειραιώς (Νομαρχία Αθήνας). δ) Τρία (3) μέλη που υποδεικνύονται ανά έν με τους αναπληρωτές τους από τους δήμους Ιλίου Αγ. Αναργύρων και Καματερού, αντίστοιχα. ε) Ενα (1) μέλος που υποδεικνύεται με τον αναπληρωτή του από τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ). στ) Ενα μέλος που υποδεικνύεται με τον αναπληρωτή του από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. ζ) Ενα μέλος που υποδεικνύεται με τον αναπληρωτή του από περιβαλλοντική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην περιοχή. Ολα τα μέλη του Δ.Σ πρέπει να έχουν εξειδίκευση ή εμπειρία σε θέματα περιβάλλοντος ή έργων που σχετίζονται με τους σκοπούς και τις δραστηριότητες του Οργανισμού του Πάρκου. 2.- Σε περίπτωση κατά την οποία οι φορείς αρνούνται ή παραλείπουν να υποδείξουν εκπροσώπους τους εντός ευλόγου χρόνου, ο οποίος δεν μπορεί να είναι περισσότερος από ένα μήνα από τη λήψη του σχετικού αιτήματος, ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων διορίζει τα μέλη του Δ. Σ κατά την κρίση του, το Δ. Σ συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Με την ίδια απόφαση ορίζεται και ο Πρόεδρος του Δ.Σ. 3.- Στην πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ, που συγκαλείται με ευθύνη του ορισθέντος προέδρου μετά την δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, συγκροτείται αυτό σε σώμα με εκλογή μεταξύ των μελών του Αντιπροέδρου, του Γραμματέα και του Ταμία και ορίζονται οι αρμοδιότητες των λοιπών μελών του. 4.- Η θητεία του Προέδρου και των μελών του Δ.Σ είναι τριετής και μπορεί να ανανεώνεται. 5.- Το Δ.Σ είναι αρμόδιο για την λήψη όλων των αποφάσεων που απαιτούνται για την εκπλήρωση του κατά το άρθρο 3 σκοπού του Οργανισμού, Προσλαμβάνει και απολύει το προσωπικό του Οργανισμού, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Αποφασίζει επίσης για κάθε θέμα που αφορά τη διοίκηση και λειτουργία, τη διαχείριση της περιουσίας και τη διάθεση των πόρων του Οργανισμού και ασκεί όλες τις λοιπές αρμοδιότητες που είναι αναγκαίες για τη λειτουργία του Οργανισμού και δεν ανατίθενται με το παρόν σε άλλα όργανα. Το Δ.Σ μπορεί με αποφάσεις του να μεταβιβάζει ορισμένες αρμοδιότητές του, προσδιορίζοντας αυτές απολύτως συγκεκριμένα, στον Πρόεδρο, στον Αντιπρόεδρο, σε ένα ή περισσότερα μέλη του, στο Διευθυντή. 6.α. Το Δ.Σ συνεδριάζει τακτικά μεν μία φορά το μήνα, έκτακτα δε όταν ζητηθεί από τον Πρόεδρο ή από τρεις Συμβούλους. Η σύγκλησή του γίνεται με πρόσκληση του Προέδρου προς τα μέλη και τα τυχόν υπάρχοντα αναπληρωματικά, τρεις (3) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συνεδρίαση, η οποία περιλαμβάνει τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Ο Διευθυντής μετέχει χωρίς ψήφο στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. β. Θέματα που δεν περιλαμβάνονται στην ημερήσια διάταξη δεν μπορούν να συζητηθούν, εκτός και αν είναι παρόντα όλα τα μέλη και δεν έχουν αντίρρηση γι’ αυτό. γ. Το Διοικητικό Συμβούλιο βρίσκεται σε απαρτία αν είναι παρόντα “5 από τα 9 μέλη του”, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ο Πρόεδρος ή ο Αντιπρόεδρος αυτού. Οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών και σε περίπτωση ισοψηφίας υπερισχύει η ψήφος του Προέδρου ή του Αντιπροέδρου, αν προεδρεύει αυτός. δ. Σε κάθε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου τηρούνται πρακτικά, σε ειδικό βιβλίο, στα οποία καταγράφονται οι γνώμες των συμβούλων και οι λαμβανόμενες αποφάσεις. Υπογράφονται από όλα τα παρόντα μέλη, σε περίπτωση δε αρνήσεως μέλους να υπογράψει γίνεται μνεία τούτου, καθώς και των λόγων άρνησης υπογραφής. ε. Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων ασκεί έλεγχο νομιμότητας των αποφάσεων του Δ.Σ μέσα σε αποκλειστική προθεσμία είκοσι (20) ημερών από την περιέλευσή τους στο Υπουργείο. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αυτή οι αποφάσεις αυτές θεωρούνται ότι έχουν ληφθεί νομίμως. 7. Ο Πρόεδρος έχει τις παρακάτω αρμοδιότητες: α) Συγκαλεί και διευθύνει τις τακτικές και έκτακτες συνεδριάσεις του Δ.Σ. β) Καταρτίζει τα θέματα της ημερήσιας διάταξης του Δ.Σ. γ) Εποπτεύει όλες τις λειτουργίες του Οργανισμού, επιμελείται και αποφασίζει για όλα τα θέματα διοίκησης και διαχείρισης της περιουσίας μέσα στα πλαίσια της κείμενης νομοθεσίας και των εξουσιοδοτήσεων που παρέχονται από το Δ,Σ. δ) Συντάσσει τα σχέδια του ετήσιου προϋπολογισμού, του ισολογισμού και του απολογισμού και εισηγείται στο Δ.Σ. προς ψήφιση. ε) Ο Πρόεδρος εκπροσωπεί τον Οργανισμό ενώπιον κάθε δικαστικής, διοικητικής και άλλης αρχής. Με απόφαση του Δ.Σ. η αρμοδιότητα αυτή μπορεί να μεταβιβαστεί σε άλλο μέλος του Δ. Σ., στο Διευθυντή ή σε συγκεκριμένο υπάλληλο του Οργανισμού που κρίνεται ικανός λόγω ειδικών γνώσεων ή εμπειρίας. 8. Ο Αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον Πρόεδρο σε όλα τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του κάθε φορά που αυτός απουσιάζει ή κωλύεται καθώς και σε περίπτωση που αυτός εκλείψει. |
|
|
| 1.α. Στον Οργανισμό συνιστάται θέση Διευθυντή με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας τεσσάρων (4) ετών που μπορεί να ανανεώνεται.β. Ως Διευθυντής προσλαμβάνεται πτυχιούχος ανωτάτης σχολής της ημεδαπής ή ισότιμης της αλλοδαπής, θετικής ή θεωρητικής κατεύθυνσης, που διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα σε αντικείμενο συναφές προς τους σκοπούς του Οργανισμού (π.χ. περιβάλλον, τεχνικές επιστήμες, διοίκηση επιχειρήσεων, οικονομικά κ.λπ.) και ταυτόχρονα δεκαετή τουλάχιστον επαγγελματική εμπειρία, στην οποία να περιλαμβάνεται θητεία σε θέση αναλόγου επιπέδου ή και ανάλογης δραστηριότητας. Απαιτείται επίσης άριστη γνώση μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας και συνεκτιμάται η γνώση και άλλων ξένων γλωσσών. Η πρόσληψη του Διευθυντή γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 3 του Ν. 2527/1997 (ΦΕΚ 198 Α), όπως εκάστοτε ισχύει.
γ. Η πλήρωση της θέσης μπορεί να γίνει και με απόσπαση προσωπικού που υπηρετεί με κάθε είδους σχέση στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα όπως αυτός καθορίζεται με τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 1256/1982 (Α’ 65) όπως εκάστοτε ισχύει και το οποίο συγκεντρώνει τα απαιτούμενα για τη συγκεκριμένη θέση προσόντα. Η απόσπαση γίνεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου με κοινή απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων και του οικείου Υπουργού. Η διάρκεια της απόσπασης μπορεί να ορίζεται μέχρι πέντε (5) έτη. Ο χρόνος της απόσπασης θεωρείται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας για κάθε συνέπεια στην υπηρεσία ή το φορέα του αποσπασθέντος. 2.- Ο Διευθυντής ασκεί όλες τις αρμοδιότητες διοίκησης του Οργανισμού, πλην αυτών που ανήκουν στο Διοικητικό Συμβούλιο και δεν έχουν εκχωρηθεί σε αυτόν. Ειδικότερα οι αρμοδιότητες του περιλαμβάνουν: α. Εκπροσώπηση του Οργανισμού ενώπιον όλων των ελληνικών ή αλλοδαπών δικαστηρίων, αρχών, τραπεζών και κάθε άλλου νομικού ή φυσικού προσώπου. β. Σύναψη συμβάσεων που είναι απαραίτητες για την εκπλήρωση του σκοπού του Οργανισμού με τρίτους καθώς και αυτών που αφορούν στην πρόσληψη ή την πρόσκαιρη απασχόληση προσωπικού. γ. Κατάρτιση και εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του ετήσιου προϋπολογισμού και προγράμματος δράσης και των αντίστοιχων απολογισμών. δ. Παρακολούθηση υλοποίησης του προϋπολογισμού και του προγράμματος δράσης και τακτική ενημέρωση του Διοικητικού Συμβουλίου για την πορεία προόδου του προϋπολογισμού και του προγράμματος δράσης. ε. Διεύθυνση, εποπτεία και συντονισμό της λειτουργίας των υπηρεσιών, διοίκηση του προσωπικού του Οργανισμού, επίβλεψη της εκτέλεσης των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και της εφαρμογής του εσωτερικού κανονισμού. στ. Ασκηση επιπλέον αρμοδιοτήτων που του παραχωρεί το Διοικητικό Συμβούλιο. ζ. Διαχείριση λειτουργικών δαπανών στα πλαίσια του εγκεκριμένου από το Διοικητικό Συμβούλιο ετήσιου προϋπολογισμού. η. Εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο των κανονισμών του άρθρου 9 του παρόντος και της πολιτικής αμοιβών του προσωπικού του Οργανισμού. 3.- Οι αποδοχές προσλαμβανόμενου Διευθυντή καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων. 4.- Ο Διευθυντής μπορεί να απολύεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου με ενισχυμένη πλειοψηφία (“6 μέλη”) πριν το τέλος της θητείας του, εφόσον η απόδοσή του δεν ανταποκρίνεται προς τους όρους που προσδιορίζονται στο συμβόλαιο πρόσληψής του. 5.- Η θητεία του Διευθυντή μπορεί να ανανεώνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου με ενισχυμένη πλειοψηφία (“6 μέλη”). Σε αντίθετη περίπτωση, η θέση προκηρύσσεται και ο απερχόμενος Διευθυντής μπορεί να υποβάλλει υποψηφιότητα εκ νέου. |
| Άρθρο: 6 Πόροι του Οργανισμού |
| Πόροι του Οργανισμού είναι:α. Οικονομική επιχορήγηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε) του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων ‘Εργων. Τυχόν αδιάθετα ποσά από την επιχορήγηση αυτή στο τέλος κάθε οικονομικής χρήσης μεταφέρονται το επόμενο έτος.
β. Οικονομικές επιχορηγήσεις από το Π.Δ.Ε άλλων υπουργείων, την Περιφέρεια οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και νομικά πρόσωπα του ευρύτερου δημόσιου τομέα, σε βάρος του προϋπολογισμού τους, καθώς και αμοιβές για παροχή υπηρεσιών του Οργανισμού προς αυτούς. γ. Κοινοτικοί και εθνικοί πόροι που διατίθενται για την εκπόνηση προγραμμάτων, μελετών και ερευνών σχετικά με θέματα που ανάγονται στους σκοπούς του Οργανισμού. δ. Πρόσοδοι από την εκμετάλλευση περιουσιακών στοιχείων, επιχορηγήσεις, δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίες και κάθε είδους τακτικές ή έκτακτες εισφορές ημεδαπών ή αλλοδαπών, φυσικών ή νομικών προσώπων. ε. Επιχορηγήσεις από το Ειδικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων (ΕΤΕΡΠΣ), το ύψος των οποίων καθορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. του ΕΤΕΡΠΣ και εγκρίνεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων. στ. Εσοδα που προέρχονται από τις δραστηριότητες του Οργανισμού όπως αυτές προκύπτουν από τους σκοπούς που περιγράφονται στο άρθρο 3. |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||
<!–[if !supportLineBreakNewLine]–> |
||||||||||||||||||||||||||||
3) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΡΙΤΣΗ
<!–[endif]–><!–[if !mso]–>
<!–[endif]–><!–[if !mso & !vml]–> <!–[endif]–><!–[if !vml]–> |
<!–[endif]–>
Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 9 του Ν. 2742/1999 “Χωροταξικός
Σχεδιασμός και αειφόρος ανάπτυξη και άλλες διατάξεις” (Α` 207), όπως
συμπληρώθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 13 του Ν. 3044/2002 “Μεταφορά
Συντελεστή Δόμησης και ρυθμίσεις άλλων θεμάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος
Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων” (Α` 197).
2. Τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ. 1 του 184/18.7.2002 Π.Δ/τος “Σύσταση,
οργάνωση και λειτουργία νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία
“Οργανισμός Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης
Αντώνης Τρίτσης” στη θέση Πύργος Βασιλίσσης, όπως ισχύει” (Α` 172).
3. Τις διατάξεις του άρθρου 29Α του Ν. 1558/1985 “Κυβέρνηση και Κυβερνητικά
Οργανα” (Α` 137) που προστέθηκε με το άρθρο 27 του Ν. 2081/1992 (Α` 154) και
τροποποιήθηκε με την παραγρ. 2α του άρθρου 1 του Ν. 2469/1997 (Α` 38).
4. Το από 30.6.2003 πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού
Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης “Αντώνης
Τρίτσης”.
5. Το γεγονός ότι από τις κανονιστικές διατάξεις αυτής της απόφασης
προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού και του οικείου
Ο.Τ.Α. ύψους πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, αποφασίζουμε:
Άρθρο 1
Έγκριση κανονισμού
Εγκρίνεται, όπως στα επόμενα άρθρα, ο εσωτερικός κανονισμός διάρθρωσης και
λειτουργίας του Οργανισμού Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής
Ευαισθητοποίησης “Αντώνης Τρίτσης”. που συστάθηκε με το 184/18.7.2002 Π.Δ/γμα
(Α` 172).
Άρθρο 2
Νομική μορφή και σκοπός
Ο Οργανισμός Διοίκησης και Διαχείρισης Πάρκου Περιβαλλοντικής
Ευαισθητοποίησης “Αντώνης Τρίτσης”, αποκαλούμενος εφεξής “Οργανισμός”, είναι
νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και εποπτεύεται
από τον Υπουργό Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Σκοπός του δε
είναι η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών
με κάθε πρόσφορο και σύγχρονο μέσο, με την ανάπτυξη δραστηριοτήτων εντός του
Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης “Αντώνης Τρίτσης”, αλλά και εκτός
αυτού εφόσον κρίνεται σκόπιμο και πρόσφορο.
Άρθρο 3
Διοίκηση
Ο Οργανισμός διοικείται από το Διοικητικό Συμβούλιο, του οποίου η σύνθεση, η
λειτουργία και οι αρμοδιότητες ρυθμίζονται από τις διατάξεις του άρθρου 4 του
184/18.7.2002 Π.Δ/τος.
Άρθρο 4
Διάρθρωση Υπηρεσιών
Ο Οργανισμός συγκροτείται από τις παρακάτω υπηρεσιακές μονάδες:
Α. Υπηρεσία Προέδρου, που απαρτίζεται από τις παρακάτω υπηρεσίες:
1. Γραμματεία Προέδρου
2. Γραφείο Νομικού Συμβούλου.
Β. Διεύθυνση Υπηρεσιών, που απαρτίζεται από τα παρακάτω τμήματα:
1. Τμήμα διοικητικής και οικονομικής υποστήριξης
2. Τμήμα τεχνικών μελετών και έργων
3. Τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων και ενημέρωσης πολιτών
4. Τμήμα περιβαλλοντικής ανάπτυξης και γεωτεχνικών εφαρμογών
5. Τμήμα αθλοπαιδιών
6. Τμήμα δημοπρασιών και προμηθειών
7. Τμήμα εμπορικών εκμεταλλεύσεων
8. Τμήμα παρατηρητηρίου και διαχείρισης της χλωρίδας και της πανίδας.
Άρθρο 5
Αρμοδιότητες Υπηρεσιών
Οι αρμοδιότητες των υπηρεσιών του Οργανισμού κατανέμονται μεταξύ των
τμημάτων του ως εξής:
Α. Υπηρεσία Προέδρου
Οι αρμοδιότητες του Προέδρου περιγράφονται στην παρ. 7 του άρθρου 4 του
184/18.7.2002 Π.Δ/τος.
1. Γραμματεία Προέδρου
Παραλαμβάνει τα εισηγητικά έγγραφα, ταξινομεί τις εισηγήσεις και τις θέτει
υπόψη του Προέδρου
Συντάσσει, ύστερα από σχετική εντολή του Προέδρου, τις ημερήσιες διατάξεις
των θεμάτων των συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.)
Παρίσταται κατά τις συνεδριάσεις του Δ.Σ. τηρώντας πρακτικά αυτών σε ειδικό
βιβλίο, όπου καταγράφονται οι γνώμες των συμβούλων και οι λαμβανόμενες
αποφάσεις.
Τηρεί αρχείο των αποφάσεων του Δ.Σ. και μεριμνά για την κoινoπoίησή τους.
2. Γραφείο Νομικού Συμβούλου
Παρίσταται ενώπιον κάθε δικαστικής αρχής για την προάσπιση των συμφερόντων
του Οργανισμού
Τηρεί αρχείο των δικαστικών υποθέσεων και παρίσταται κατά τις συνεδριάσεις
του Δ.Σ. όταν του ζητηθεί
Μελετά και επεξεργάζεται διακηρύξεις δημοπρασιών, συμβόλαια, αλλά και κάθε
άλλο θέμα που του ανατίθεται από τον Πρόεδρο.
Β. Διεύθυνση Υπηρεσιών
Όλων των υπηρεσιών και τμημάτων της Διεύθυνσης αυτής προίσταται Διευθυντής
(άρθρο 5 παρ. 1α του 184/18.7.2002 Π.Δ/τος), οι αρμοδιότητες του οποίου
περιγράφονται στην παρ. 2 του άρθρου 5 του ως άνω Π.Δ/τος.
1. Τμήμα διοικητικής και οικονομικής υποστήριξης
Μεριμνά για την έγκαιρη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας, πρωτοκολλεί τα
εισερχόμενα και εξερχόμενα έγγραφα και τηρεί αρχείο των πάσης φύσεως εγγράφων
του Οργανισμού
Διεκπεραιώνει της διαδικασία πρόσληψης και απόλυσης του με οποιαδήποτε σχέση
εργασίας ποσωπικού και μεριμνά για τη χορήγηση των αδειών του προσωπικού
Συντάσσει τις μισθοδοτικές καταστάσεις και τις βεβαιώσεις των αποδοχών του
προσωπικού Συντάσσει τον ετήσιο προϋπολογισμό, ισολογισμό και απολογισμό του
Οργανισμού
Μεριμνά για την τήρηση των φορολογικών βιβλίων και στοιχείων που προβλέπει ο
νόμος και για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλει η εργατική και
φορολογική νομοθεσία
Διενεργεί τις εισπράξεις και τις πληρωμές των προβλεπόμενων κατά περίπτωση
νομίμων παραστατικών και μεριμνά για την εμπρόθεσμη απόδοση των ασφαλιστικών
εισφορών και των λοιπών κρατήσεων υπέρ του δημοσίου ή τρίτων.
2. Τμήμα τεχνικών μελετών και έργων
Μεριμνά για τη σύνταξη των τεχνικών μελετών που αφορούν οικοδομικά έργα
(κατασκευές κτιρίων, περιφράξεις γηπέδων, κολυμβητηρίων κ.λπ.), διαμορφώσεις
κοινοχρήστων ελεύθερων χώρων (πλακοστώσεις, εξωραϊσμούς, παιδικές χαρές
κ.λπ.), έργα άρδευσης, ύδρευσης, ηλεκτροφωτισμού, ηλεκτρικών εγκαταστάσεων
κτιρίων, εγκατάστασης και συντήρησης μεγαφωνικών συστημάτων
Θεωρεί και εγκρίνει τις παραπάνω τεχνικές μελέτες
Επιμελείται για την καλή εκτέλεση των ανατεθειμένων και κατασκευαζομένων
έργων
Παρακολουθεί την κατάσταση των περαιωθέντων έργων και μεριμνά για την
παραλαβή και συντήρησή τους.
3. Τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων και ενημέρωσης πολιτών
Διοργανώνει πολτιστικές εκδηλώσεις, παραστάσεις, θεάματα, συναυλίες και
άλλες δραστηριότητες αναψυχής σε συνεργασία με διάφορους φορείς
Διοργανώνει μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις για την κατανόηση του φυσικού
κόσμου και των προβλημάτων του περιβάλλοντος
Εκδίδει δελτία τύπου και ενημερωτικά έντυπα σχετικά με την πληροφόρηση, την
επιμόρφωση και την κάρτιση των πολιτών σε θέματα προστασίας και διαχείρισης
του περιβάλλοντος
Αναλαμβάνει τη διοργάνωση σεμιναρίων, συνεδρίων και ημερίδων με σκοπό την
καλύτερη εκπαίδευση των πολιτών σε περιβαλλοντικά θέματα
Μεριμνά για τη δημοσιογραφική και φωτογραφική κάλυψη όλων των εκδηλώσεων που
διενεργούνται στο πάρκο.
4. Τμήμα περιβαλλοντικής ανάπτυξης και γεωτεχνικών εφαρμογών
Φροντίζει για την αισθητική ανάπτυξη του πρασίνου καθώς και την προστασία
και συντήρηση αυτού
Διαχειρίζεται τα υπόγεια νερά από τις γεωτρήσεις και καταμετρά τις ποσότητες
που αντλούνται
Φροντίζει για την εγκατάσταση και συντήρηση του αρδευτικού δικτύου (αυτόματη
άρδευση)
Δημιουργεί χώρους φυτωρίου αττικής χλωρίδας και βοτανικού κήπου
Εισηγείται την εφαρμογή τεχνικών και τεχνολογιών φιλικών προς το περιβάλλον
Υλοποιεί οικολογικές καλλιέργειες
Φροντίζει για τη δημιουργία παιδικών χαρών και τον εξοπλισμό τους με τα
απαραίτητα όργανα.
5. Τμήμα αθλοπαιδιών
Φροντίζει για τη δημιουργία κατάλληλων χώρων παιχνιδιού και διασκέδασης
χωρίς κινδύνους για τα παιδιά και παράλληλα τα ενημερώνει για περιβαλλοντικά
θέματα
Παρακολουθεί και εκπαιδεύει παιδιά και εφήβους στους χώρους άθλησης και
κολύμβησης.
6. Τμήμα δημοπρασιών και προμηθειών
Αναλαμβάνει την υλοποίηση των εγκεκριμένων αρμοδίως δημοπρασιών και
προμηθειών και παρακολουθεί τις δημοσιεύσεις των διακηρύξεων, συγκεντρώνοντας
τις υποβαλλόμενες προσφορές
Συνεργάζεται με τους τελικούς μειοδότες για την έγκαιρη παράδοση των
προϊόντων και παραλαμβάνει αυτά ύστερα από σχετική καταγραφή τους.
7. Τμήμα εμπορικών εκμεταλλεύσεων
Η εκμετάλλευση των εστιατορίων, αναψυκτηρίων και καφενείων καθώς και η
οργάνωση αυτών από την έκδοση της άδειας λειτουργίας τους μέχρι την
εξυπηρέτηση των πελατών
8. Τμήμα παρατηρητηρίου και διαχείρισης της χλωρίδας και της πανίδας
Μεριμνά για την ανάπτυξη και διατήρηση των ενδημικών φυτών και ζώων της
Αττικής, αλλά και της ευρύτερης περιοχής.
Άρθρο 6
Σύνθεση προσωπικού
Οι θέσεις προσωπικού διακρίνονται σε τακτικό προσωπικό αορίστου χρόνου,
προσωπικό επί θητεία επιστημονικό προσωπικό και έκτακτο εποχιακό προσωπικό
και κατανέμονται ως εξής:
Κατηγορία Θέσεις
Α. Τακτικό προσωπικό αορίστου χρόνου
Π.Ε. Πολιτικών Μηχανικών μία (1)
Π.Ε. Ηλεκτ/γων Μηχ/γων μία (1)
Π.Ε. Αρχιτεκτόνων τοπίου μία (1)
Π.Ε. Γεωπόνων μία (1)
Π.Ε. Δασολόγων μία (1)
Π.Ε. Περιβαλλοντολόγων μία (1)
Π.Ε. Οικονομολόγων μία (1)
Π.Ε. ή Δ.Ε. Διοικητικού – Λογιστικού μία (1)
Π.Ε. ή Τ.Ε. Παιδαγωγών μία (1)
Δ.Ε. Διοικητικού τρείς (3)
Δ.Ε. Χειριστών Η/Υ μία (1)
Δ.Ε. Οδηγών δύο (2)
Δ.Ε. Κηπουρών τέσσερις (4)
Υ.Ε. Φυλάκων δεκατρείς (13)
Υ.Ε. Εργατών τέσσερις (4)
Β. Προσωπικό επί θητεία –
επιστημονικό προσωπικό Διευθυντής μία (1)
Γ. Έκτακτο – εποχιακό προσωπικό
Κηπουροί δέκα (10)
Εργάτες διαφόρων ειδικοτήτων είκοσι (20)
Άρθρο 7
Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα
της Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2004
Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΒΑΣΩ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Επικοινωνία-σχόλια-παρατηρήσεις:
Το Ζεφύρι είναι ένας τόπος με αρκετά προβλήματα (κοινωνικά, περιβαλλοντικά) αλλά και πολλά θετικά (αίσθηση γειτονιάς, πολυπολιτισμικότητα, μικρή κλίμακα δομημένου χώρου, ελεύθεροι χώροι, όψη προς Πάρνηθα, γειτνίαση με Φυλή και Θρακομακεδόνες, πρόσβαση σε μεγάλα οδικά δίκτυα κ.ά.)….ωστόσο, το Ζεφύρι “πάσχει” από την ευρέως καλλιεργούμενη εικόνα μιας αστικής περιοχής – γκέτο (”πιάτσα ναρκωτικών”, εστία εγκληματικότητας κ.ά.)….πολλοί φαίνεται να εγκλωβίζονται σε αυτή την εικόνα και να την αναπαράγουν….Το Ζεφύρι είναι μια περιοχή με κοινωνικά προβλήματα, όπως όλες οι αστικές περιοχές της χώρας. Το ερώτημμα που προκύπτει είναι: Μπορεί το Ζεφύρι να εξελιχθεί σε μια βιώσιμη κοινότητα ή είναι καταδικασμένο να “δικαιώσει” όσους του “χαρίζουν” την εικόνα του περιθωρίου; Μπορεί το Ζεφύρι να εξελιχθεί σε μια πράσινη (οικολογική) και πολύχρωμη (πολυπολιτισμική, ανοιχτή) νησίδα ποιότητας ή είναι καταδικασμένο να αναπαραγάγει το νεοελληνικό πρότυπο αστικής ανάπτυξης; (υπερδόμηση, ελάχιστοι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι, αυτοκρατορία του αυτοκινήτου). Τέτοιου είδους ερωτήματα απαιτούν διαρκή ανατροφοδότηση με ιδέες και απόψεις…όχι ντιρεκτίβες και ανούσια συνθήματα…απαιτούν επίσης μια προσπάθεια επαναπλαισίωσης του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουμε και αναλύουμε τα προβλήματα της περιοχής μας (και κάθε περιοχής)…Ακριβώς σε αυτό το πεδίο φιλοδοξούμε να παρέμβουμε: στο πεδίο των ιδεών και ειδικότερα στον τρόπο και το εννοιολογικό πλαίσιο με το οποίο προσεγγίζουμε τα προβλήματα του Ζεφυρίου και της Δυτικής Αττικής. Ο ΛΟΓΟΣ είναι ΔΡΑΣΗ και ΠΡΑΞΗ!
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΜΑΔΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΒΙΩΣΙΜΟ ΖΕΦΥΡΙ
http://viosimozefyri.wordpress.com
