Αρχείο για Απριλίου, 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 7/2009

18.4.2009

ΒΙΩΣΙΜΟ ΖΕΦΥΡΙ: ΟΡΑΜΑ ή ΟΥΤΟΠΙΑ;

http://viosimozefyri.wordpress.com

viosimozefyri@gmail.com


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

7/2009

ΠΑΣΧΑ 2009

«…πάντα δε τά έργα αυτών ποιούσι προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις…»

Κατά Ματθαίον (23.5)

«Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι…οδηγοί τυφλοί, οι διϋλίζοντες τον κώνωπαν, την δέ κάμηλον καταπίνοντες…»

Κατά Ματθαίον (23.23, 23.24-25)

«…εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε….εφ’ όσον ούκ εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε…»

Κατά Ματθαίον (25.40, 25.46)

Το σχόλιο σας »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 6/2009

17.4.2009

ΒΙΩΣΙΜΟ ΖΕΦΥΡΙ: ΟΡΑΜΑ ή ΟΥΤΟΠΙΑ;

http://viosimozefyri.wordpress.com

viosimozefyri@gmail.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6/2009

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ:

ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ;

Πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΣΥΕ για το εισόδημα και τις συνθήκες διαβίωσης στη χώρα μας (περίοδος αναφοράς το 2006) επιβεβαιώνει την πολύ υψηλή σχετική φτώχεια στη χώρα μας (20% του πληθυσμού), την πολύ υψηλή εισοδηματική ανισότητα (το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού απολαμβάνει εξαπλάσιο εισόδημα σε σχέση με το φτωχότερο 20% του πληθυσμού) και την πολύ υψηλή φτώχεια των παιδιών (23% για παιδιά 0-17 ετών). Δεδομένης της παγκόσμιας αλλά και εθνικής οικονομικής κρίσης (μείωση μεγέθυνσης, αύξηση ανεργίας), αναμένεται τα αντίστοιχα ποσοστά για την περίοδο 2007-2009 να είναι ακόμα πιο αρνητικά.

Ωστόσο, τα γενικά στοιχεία για το σύνολο του πληθυσμού «κρύβουν» σε μεγάλο βαθμό την ακόμα πιο τραγική (οικονομικά-κοινωνικά-εργασιακά) κατάσταση συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού. Η κοινωνική και οικονομική σύνθεση του πληθυσμού της Δυτικής Αττικής (εργατικά και χαμηλά-μεσαία υπαλληλικά στρώματα, μειονοτικές ομάδες) σε συνδυασμό με τη διαχρονικά και συστηματικά εμπεδωμένη υποχρηματοδότηση κοινωνικών υποδομών συμβάλλουν στην ολοένα και ενισχυόμενη περιθωριοποίηση τμημάτων των συμπολιτών μας. Η γενική αναπτυξιακή στρατηγική των ισχυρών μητροπολιτικών περιφερειών «αρνείται» να ενσωματώσει τις διαστάσεις της κοινωνικής και περιβαλλοντικής αειφορίας και δικαιοσύνης στον όποιο σχεδιασμό με ποικίλες αρνητικές συνέπειες (πχ. μη πρόσβαση σε υπηρεσίες και αγαθά, «αποβολή» από δημόσιους χώρους που προορίζονται για εμπορική εκμετάλλευση, στιγματισμός κοινωνικών ομάδων).

Η Πρωτοβουλία για ένα Βιώσιμο Ζεφύρι πιστεύει ότι μόνο μέσω της επιστημονικής μελέτης και ανάδειξης των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων- στη βάση οριζόντιων αρχών και αξιών (πχ. χωρική και κοινωνική δικαιοσύνη)- είναι εφικτή οποιαδήποτε διάγνωση και αντιμετώπιση των τοπικών ζητημάτων. Η επιστημονική μελέτη αυτή δεν είναι «εργαστηριακή», «εσωστρεφής», «οχυρωμένη». Είναι μελέτη ανοικτή στο κοινό, είναι μελέτη που συνδιαμορφώνεται από τους ίδιους τους πολίτες και τις οργανώσεις τους, είναι ένα ανοικτό πεδίο συνεισφοράς και διαλόγου μέσω του οποίου επιχειρείται η οικοδόμηση μιας άλλης αφήγησης για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των τοπικών κοινωνιών μας.

Με άξονα αυτές τις αρχές και αξίες, ενθαρρύνουμε τους δημότες, κατοίκους, επαγγελματίες και ενεργούς φορείς της πόλης μας και γενικά της Δυτικής Αττικής να συμμετέχουν με τις δυνάμεις τους για τη διάχυση πληροφορίας, να ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες παρέμβασης, να ενισχύσουν προσπάθειες συμμετοχικών και διερευνητικών δραστηριοτήτων. Ιδιαίτερα στο πεδίο της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων, καλούμε τους συντοπίτες μας να σκεφτούν τους δομικούς λόγους και μηχανισμούς γένεσης των φαινομένων αυτών και να αξιολογήσουν τις παρεμβάσεις των τοπικών αρχών (Δήμοι, Νομαρχία, Κεντρικές Υπηρεσίες) με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεν αρκεί απλώς οι Δήμοι να καταγγέλλουν την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής από μέρους της Πολιτείας. Απαιτείται οι Δήμοι να αναδείξουν το δικό τους κοινωνικό πρόσωπο μέσω αντίστοιχων προτεραιοτήτων στους προϋπολογισμούς και τις δράσεις τους. Δυστυχώς, τα πρόσφατα δημοσιευθέντα επιχειρησιακά προγράμματα των Δήμων της περιοχής μας δεν ενσωματώνουν τις αρχές της κοινωνικής και περιβαλλοντικής αειφορίας, απλώς αποτελούν κακέκτυπα εταιρικών επιχειρησιακών σχεδίων και ουσιαστικά απαρνούνται την ποικίλη φύση τους ως πολιτικών και κοινωνικών οργανισμών. Η φτώχεια και οι κοινωνικές ανισότητες είναι πρωτίστως ζήτημα πολιτικό. Χωρίς όμως ουσιαστικούς τοπικούς πολιτικούς οργανισμούς, ποιο το μέλλον;

Σχόλιo (1) »